Kierowanie innymi
|
 |
|
|
Artykuły z tej kategorii: |
 |
 |
|
|
Polecane szkolenia: |
|
|
Teoretycy zarządzania już od dawna starali się określić uwarunkowania skutecznego kierowania ludźmi w organizacji. Badano cechy efektywnych liderów, efektywność różnych stylów kierowania, czy w końcu skuteczność przywódców charyzmatycznych. Wyniki tych poszukiwań w dużej mierze zawiodły badaczy, bowiem wykazały, iż idealny profil kierownika nie istnieje. Po czym w taki razie poznać dobrego kierownika? Jak określić, czy dany kierownik jest kompetentny?
No właśnie i tu pojawia się pojęcie kompetencji. Kierowanie innymi w ujęciu kompetencyjnym to wiedza, postawy i zachowania, które sprawiają, iż ich posiadacz jest dobrym kierownikiem – menadżerem. Dobry menadżer wie jak motywować i integrować swoich podwładnych. Jest nastawiony na realizacje celów i jednocześnie dba o komfort pracy pracowników. Dobry kierownik dostarcza podwładnym wszelkich potrzebnych informacji i innych zasobów. Jednocześnie ufa im i powierza odpowiedzialne i ważne zadania. Skuteczny menadżer wie jakie zadania przydzielić którym pracownikom. Właściwości dobrego kierownika można wymieniać w nieskończoność, co pokazuje jak szeroką kompetencją jest kierowanie innym. Można powiedzieć, że jest to raczej zbiór kompetencji niż jedna kompetencja. Co jednakże w tym momencie nie jest to aż tak istotne.
Kolejną kwestią, którą warto poruszyć jest to, czy można określić kto nadaje się na kierownika, a kto nie. Kierownikiem nikt się rodzi, a kompetencje kierownicze można nabyć, opanować w określonych okolicznościach. Jednakże jest również tak, że istnieją osoby bardziej lub mniej predysponowane do roli menadżera. Owo predysponowanie wynika chociażby z naszych cech osobowości. Dla pocieszenia dodam, że nie są to cechy aż tak rzadko spotkane. Cechy te przejawiają się np. w towarzyskości, aktywności, dążeniu do sukcesów, dominacji, czy też opanowaniu. Osoby mające zadatki na przywódcę lubią brać odpowiedzialność za wykonanie zadań, wolą zarządzać innymi, niż być zarządzanym itd.
Biorąc pod uwagę te dwa wnioski, można stwierdzić następująca rzecz. Bycie dobrym kierownikiem uwarunkowane jest przede wszystkim wiedzą, umiejętnościami i wypracowanymi zachowaniami, ale także postawami i predyspozycjami. Zakładając, że kandydat na kierownika dwa ostatnie warunki spełnia, to miarą jego sukcesu będą: doświadczenie i przebyte szkolenia.
Paweł Jurek
Nikt nie wystawił komentarza temu artykułowi.
Możesz być pierwszy!
