|
|
|
|
| Czytelnia -- Coaching -- Coaching Sokratejski |
|
Coaching Sokratejski
Funkcje trenera reprezentacyjnej drużyny tenisowej Uniwersytetu Stanowego w Los Angeles objął wyłoniony w konkursie były trener zapaśników. Trudno w to uwierzyć będąc przywiązanym do idei kształcenia czeladniczego, gdzie adepci uczyli się fachu obserwując i naśladując mistrza. Przedmiotem przekazu były umiejętności z danej dziedziny, nie sposób oddziaływania na podopiecznego. W coachingu sportowym i menedżerskim specyficzna i fachowa wiedza mistrza jest istotnym elementem, ale pozostaje w tle kompetencji, dzięki którym coach rozwija swoich ludzi. A są one niespecyficzne, mogą być wykorzystane przez coacha w różnych dziedzinach, czasem tak odległych, że przytoczony przykład brzmi anegdotycznie. Dobry trener nauczy konia skakać przez przeszkody, a ptaka latać, nie odrywając swoich stóp od ziemi. Jak to zrobić? Pytać, pytać, pytać. Uczeń zna odpowiedz, choć o tym nie wie. Już starożytni Grecy, a wśród nich szczególnie Sokrates wskazał na rolę pytań w kształtowaniu samodzielnej świadomości ucznia. Coach pytając oświetla drogę osobie rozwijającej się pod jego opieką, uczeń sam konstruuje drogę i przejść ją musi samodzielnie. Sokratejska gra wewnętrzna w coachingu to szczególna relacja między osobą wspomagającą rozwój indywidualnego pracownika lub zespołu będącego podmiotem oddziaływań. To styl dwustronnej komunikacji w procesie doskonalenia osiągnięć i podnoszenia subiektywnej satysfakcji. To odpowiedź na pytania jak oddziaływać na ludzi, raczej niż czego ich uczyć. Sportowa tradycja i analogie coachingu uzupełniają definicje o bardziej specyficzne określenie: coaching dotyczy przede wszystkim oddziaływania na stan wewnętrzny, nastawienia osoby tak, by wyeliminować jej opór ograniczający możliwości zmiany, rozwoju, działania i osiągnięć. Doświadczony zawodnik czy gracz, który przeżył czarny dzień na stoku narciarskim, czy korcie tenisowym mając słabą koncentrację uwagi i złą koordynację ruchów wie, do czego odwołuje się sportowa analogia coachingu. Coaching tak rozumiany pomaga w uzyskaniu dostępu do już posiadanych umiejętności i doskonali je. Umożliwia realizację istniejącego potencjału osoby i zespołu, uczy sposobów osiągania celów. Odgrywa szczególną rolę w sytuacji konfrontacji z oporem, napięciem wewnętrznym, często nieuświadomionym konfliktem wewnętrznym osoby protegowanej. Trening pod okiem coacha daje możliwość podwyższenia poziomu osiągnięć, a także subiektywnie odczuwanego zadowolenia z działania. Rozwijanie świadomości oraz budowania odpowiedzialności u szkolonego są kluczem dobrego coachingu. Oto przykłady pytań stawianych w procesie coachingu w kolejnych etapach:
Coaching opiera się na:
KONTEKŚCIE - świadomość i odpowiedzialność UMIEJĘTNOŚCIACH - efektywne zadawanie pytań SEKWENCJI GROW - G-cele, R-sytuacja, O-opcje, W-decyzje
Pytania o cel
Pytania o sytuację
Pytania o opcje
Pytania o decyzje
Nikt nie wystawił komentarza temu artykułowi.
Możesz być pierwszy! |
|
|
|
Copyright © 2005 ProFirma |
|